Columns van Smoel.nl
door Janske Mollen
Afgelopen woensdag was het groot feest! Voor mij althans. Ik mocht van de Christelijke Hogeschool Windesheim mijn diploma komen halen. Tof zeg. Nu is dat iets heel raars, zo’n diploma journalistiek. Eigenlijk mag je jezelf al journalist noemen voordat je ook maar aan die studie begint, laat staan dat je een titel krijgt. Tenminste dat dacht ik.
Dus ik toog woensdag met ouders en broer in mijn kielzog naar Zwolle voor de uitreiking. Trotse ouders (“Ik geloof het pas als ik dat papiertje zie”, zei mijn vader al enkele weken), trotse vrienden (“Janske heeft haar fanclub bij”, zei een docent) en ik was supernerveus. Want ik had al eerder een uitreiking meegemaakt en me toen enorm geërgerd aan die speeches van docenten. De meeste kenden de gediplomeerden niet eens. Mijn ouders waren voorbereid op het ergste – uit voorzorg – en ik besloot het gelaten over me heen te laten komen.
Gelukkig had de enige (bij mijn weten) docent die nog in de praktijk werkt zijn speech voor mij voorbereid. Hij had me begeleid tijdens mijn stages en wist dus ook nog wat zinnigs te melden. Een van mijn vriendinnen had vantevoren mijn docenten gemeld dat ze ook nog wat wilde zeggen. En met: “Janske had ook nog een leven naast school”, begon ze aan een anderhalf kantje lang verhaal. Twee zuchtende docenten later stond ik te vertellen dat ik helaas nog geen baan had, wel zoekende was en nu overleef als freelancer.
En de andere studenten moesten gelijkwaardige verhalen afsteken. Zo was er een jongen aan een studie communicatiewetenschappen begonnen en hoopte op deze manier én burgemeester van Doetinchem én voorzitter van De Graafschap te worden. Een andere jongen ‘deed’ ondertussen Nijenrode en weer een ander is momenteel afwasser (“En een hele goede!”).
Dus daar stonden we. Veertien afgestudeerden Geschreven Journalistiek. Gerechtigd de titel bachelor te dragen (“Dat ben je toch al heel lang”, zei mijn vriendin, die Engels studeert met een lach) en zonder werk.
’s Avonds was ik dat gelukkig allemaal allang weer vergeten. Drank maakt soms minder stuk dan opleidingen ooit goed kunnen maken.
-
Archief
- december 2002
- januari 2003
- februari 2003
- maart 2003
- april 2003
- mei 2003
- juni 2003
- juli 2003
- augustus 2003
- september 2003
- oktober 2003
- november 2003
- december 2003
- januari 2004
- februari 2004
- maart 2004
- april 2004
- mei 2004
- juni 2004
- juli 2004
- augustus 2004
- september 2004
- oktober 2004
- november 2004
- december 2004
- januari 2005
- februari 2005
- maart 2005
- april 2005
- mei 2005
- juni 2005
- juli 2005
- augustus 2005
- september 2005
-
Webloggers
-
Lifeloggers
-
Schrijvers
