Columns van Smoel.nl
door Janske Mollen
Je kent ze wel die verzamelaars. De gekste dingen worden in hun bezit onderdeel van een verzameling. Suikerzakjes, sigarenbandjes. postzegels, colablikjes, geld. Laatst kwam ik zelfs iemand tegen die al zijn geld omzette in bierglazen. “En wat doe je dan met al dat bier?” vroeg ik me smachtend af. Meneer was een wijndrinker.
Lange tijd versleet ik verzamelaars voor weirdo’s, de randgevallen van de samenleving. Verzamelen was een manier om grip te krijgen op het leven zonder daar zelf iets sociaals en communicatiefs voor te hoeven doen. Meende ik.
Totdat ik een winkel binnen liep en tussen alle andere prullaria beeldjes zag staan van mollen. Je weet wel, die beestjes. Maar deze beschilderde gipsen beeldjes waren leuk! Ze lachten, rolden over de grond en elkaar heen, hielden hun buik vast van het lachen en lagen lui in het gras op een grasstengel te kauwen. En ik zag ze niet alleen in die ene winkel, ze verschenen tot mijn grote verbazing overal! De Mol was in. Dat kwam goed uit; mijn achternaam is Mollen, dus ik was hartstikke populair! Logische conclusie.
Ik kocht er eentje voor mijn vader met zijn verjaardag, kocht er een aantal voor mezelf, kreeg er wat cadeau en voor ik het wist, had ik ineens een verzameling. Ze stonden verspreid door het huis tentoongesteld ter aller vermaak. Op mijn kamer, het toilet, de badkamer, de huiskamer. Totdat mijn moeder het zat was (ze is aangetrouwd) en ze naar buiten verbande. Onder de veranda in een kast stonden de molletjes om elkaar heen te draaien en zielig naar binnen te kijken.
Mijn vader, broer en ik vonden dat het zo niet langer kon. Onze familiemascotte werd afgeserveerd op deze manier. Mijn moeder bezweek onder de druk en formeerde op de tuintafel een stilleven waar de molletjes beter voor de dag kwamen. Daar staan ze nu te pronken. Op de een of andere manier hebben ze mijn moeder te grazen willen nemen voor haar poging van de molletjes af te komen. Gisteren kwam ze verontwaardigd binnen: “We hebben een mol in de tuin! Ik heb al drie molshopen gezien in mijn bloemenperkjes!”
‘Welkom thuis, jongen!’ kon ik alleen gniffelend bedenken.
-
Archief
- december 2002
- januari 2003
- februari 2003
- maart 2003
- april 2003
- mei 2003
- juni 2003
- juli 2003
- augustus 2003
- september 2003
- oktober 2003
- november 2003
- december 2003
- januari 2004
- februari 2004
- maart 2004
- april 2004
- mei 2004
- juni 2004
- juli 2004
- augustus 2004
- september 2004
- oktober 2004
- november 2004
- december 2004
- januari 2005
- februari 2005
- maart 2005
- april 2005
- mei 2005
- juni 2005
- juli 2005
- augustus 2005
- september 2005
-
Webloggers
-
Lifeloggers
-
Schrijvers
