Columns van Smoel.nl

Zondag
door Janske Mollen


De vrouw keek door het raam naar buiten. Het was weer zo’n nietszeggende dag. Het regende niet constant, maar het was ook niet droog. Het waaide wel, maar niet echt hard. Het was wel licht, maar toch ook grauw. En eigenlijk keek ze naar niets, want er was niets te zien. Geen spelende kinderen op het grasveld voor de deur, geen wandelende stelletjes met hun zondagse ziel onder de armen en geen loslopende honden, hard wegrennend voor hun bazen die in een onbewaakt ogenblik de lijn hadden losgelaten. Niets van dat alles.

De vrouw staarde zomaar wat voor zich uit. Ze knipperde eens met haar ogen alsof ze zichzelf tot de orde riep, stond op en sjokte naar de keuken. Omdat ze niet wist wat ze daar deed en ook nergens trek in had, slenterde ze terug naar de bank in de woonkamer. Ze zette de tv aan en staarde naar doelloze zondagmiddagtelevisie.

Het werd tijd voor de zomer, bedacht de vrouw zich. En ze zag zich al op een zwoele, zomerse zondagmiddag naar het centrum fietsen, een terrasstoel claimen en genieten van een fris drankje. Ze zou de mensen bekijken die voorbij kwamen. De huisvrouwen die hun boodschappen haalden alsof het een levenstaak was. De fietsende 55-plussers die hun dagen op het zadel sleten. De wielrenners die in hun strakke pakjes hun jeugd herleefden en de motorrijders die hun helm beter op konden houden uit imago-oogpunt. Zo wilde zij haar zondag uitzitten.

De vrouw zat op de bank, staarde nog eens naar de donkergrauwe voorjaarslucht en zette demonstratief haar zonnebril op. Zij was er klaar voor. Nu de zon nog.

0 reacties

This site tracked by OneStat.com. Get your own free site tracker.