Columns van Smoel.nl

Voicemail
door Charlie Schuurman


“Op dit moment ben ik druk bezig mijn telefoon te zoeken. Zoals je hoort ben ik te laat, dus spreek maar wat in na de piep, dan bel ik je zo terug.”

Tot op heden heb ik mijn voicemailbelofte altijd redelijk na kunnen komen. Tot afgelopen donderdag. Nog voor (!) een avondje stappen in Groningen ben ik mijn mobiel kwijtgeraakt. Ongelooflijk stom natuurlijk. En nu klinkt en klopt mijn voicemail niet meer. Want het zoeken heb ik inmiddels opgegeven en het terugbellen daarmee ook.

Nu schijnt het dat je met een bepaald nummer via een andere telefoon je eigen voicemail kunt afluisteren. Op de manier kan ik alsnog mijn belofte waarmaken. Maar het nummer van mijn eigen voicemail ben ik natuurlijk ook kwijt. En zullen diverse berichten mij nooit bereiken.
En dat is een raar idee. Want ik ben vast niet de enige bij wie dit zo is. En waarschijnlijk zweven er dan miljoenen voicemails door de wereld die nooit aan zullen komen.
Hoeveel van die berichten zullen er wel niet rondvliegen met de tekst “Ik hou van je.” Of: ”Het spijt me enorm”, “Zullen we weer eens afspreken”, of: ”Mijn god ik mis je zo.”
Allemaal berichten die de bedoelde ontvanger nooit meer zullen bereiken. Maar wat als ze dat wel hadden gedaan? Hoe zou de wereld eruit hebben gezien als al deze berichten waren aangekomen?
Zou de wereld dan anders zijn. Zou er geen verschil meer tussen rijk en arm of tussen zwart of wit. Zouden we met z’n allen gelukkig zijn? Wie weet...

Dus “Dit is de voicemail van Charlie. Op dit moment ben ik druk bezig mijn telefoon te zoeken. Zoals je hoort ben ik te laat, dus spreek maar wat in na de piep, dan bel ik je zo snel mogelijk terug. Mocht je na een week geen reactie hebben gekregen schrijf dan een brief of kom even langs. Wie weet ziet de wereld er dan na een jaar of tien een stuk beter uit... Piep.”

0 reacties

This site tracked by OneStat.com. Get your own free site tracker.