Columns van Smoel.nl

Zondagsrijder
door Janske Mollen


Ik snapte als kleine, rijbewijsloze jongedame nooit waarom een zondagsrijder op dinsdag op de weg reed.
Maar de afgelopen weken lijkt het wel iedere dag zondag. Damn, wat rijden er veel mensen rond die nooit dat papiertje hadden mogen krijgen. Bumperkleven, ineens voor je auto schieten, afsnijden om de afrit nog te halen. Ik heb alles gezien deze weken, ben meermalen aan een ongeluk ontsnapt en heb te vaak op de rem moeten schieten, met een noodgang moeten uitwijken om geen dikke Mercedes achterop te krijgen en meermalen lief moeten glimlachen als een mongool met iets te stoere uitstraling zijn macho-frustraties woordelijk op me af wilde kuren.

Niet dat ik de meest voorbeeldige chauffeur ben. Ik ben een vrouw tenslotte en die schijnen niet in de automobilisten top tien thuis te horen, als ik mijn mannelijke vrienden mag geloven. Maar toch.

Nu rijden er vooral hier in het zuiden nogal wat Belgen rond, die blijkbaar gewend zijn alle verkeersregels aan hun laars te lappen. Toen ik zondag brakjes terugreed na een enerverend weekendje Zwolle, vond een Mercedes-Belg het nodig om 120 te rijden op een gewone 80 kilometer-weg. Maar ineens vond hij mij met mijn Lady Marbella op zijn route. En dus ging hij frontaal in de ankers en kuste ruw mijn achterbumper. Blijkbaar vond hij het zo vreemd dat ik daardoor zachter ging rijden (leuke wraakactie trouwens), dat hij luid scheldend, tierend en gebarend langszij kwam om me vervolgens lomp af te snijden en luid toeterend door te scheuren. Klootzak, kneus”, gilde ik hem na.
De resterende tien kilometer naar huis liet ik alle doem-scenario’s door mijn hoofd schieten om vervolgens te concluderen dat de Mercedes-Belg zich in ieder geval op de juiste dag als zondagsrijder gedroeg. Gelukkig is het weekend voorbij. Nu de zondagsrijder nog.

This site tracked by OneStat.com. Get your own free site tracker.