Columns van Smoel.nl
door Janske Mollen
Techniek is echt niet voor me weggelegd. Dat wist ik op de lagere school al bij handenarbeid. Mijn moeder werd gillend gek van al mijn pogingen te breien, haken (dat hoorde erbij op een katholieke basisschool blijkbaar) en kantklossen. En dan heb ik het nog niet eens over figuurzagen, creatief kleien en beeldhouwen met zo’n draaischijf.
Het is dus levendig voor te stellen hoe ik me voel in dit tijdperk van webloggen, draadloze muizen, digitale fotografie en internettoepassingen. Ik ben gewoon een kneus in die dingen. Stelt u zich een digibeet voor, vermenigvuldig dat met drie: et voila, that’s me!
Gelukkig is een goede vriend van me errug handig met alles wat chips, draadjes en electro heeft. Een glas cola over het toetsenbord? De Goede Vriend maakt het schoon in de gootsteen.Geen internetverbinding? Mijn Goede Vriend meet de bedrading door, instrueert me met stoere computertermen waardoor ik de helpdesk van Chello helemaal van zijn apropos breng (“Dan ga ik toch even met mijn chef overleggen, mevrouw.”) Wat voor digitale fotocamera kan ik het beste kopen? Merk zus, met snufje zo en toepassing x, De Goede Vriend weet altijd raad.
Het jongste drama heet Draadloze Muis. Werkte altijd prima. Vrat weliswaar meer batterijen dan de gemiddelde vibrator, maar was helemaal ingeburgerd en geïntegreerd in Huize Mollen. Een paar weken terug kapte Muis ermee. Geen zin meer, de batterijen schonken hem onvoldoende bevrediging en een heftige reanimeersessie liet weliswaar het interne lampje branden, maar daar was dan ook alles mee gezegd. Dood dacht ik. “Welnee”, zei Vriend. En toog met de Muis en Homestation naar de computer, liet er een of ander programma overheen gaan en kwam triomfantelijk melden dat Muis weer naar ons was teruggekeerd. Opluchting alom, dat begrijpt u.
Maar helaas, te vroeg juichen werkt gewoon niet. Daar weten ze in Eindhoven alles van. Ik zit nu al zeker een uur te vechten met een haperende Muis. Wat was het leven toch mooi toen Techniek nog handenarbeid heette en je dat vak simpelweg kon laten vallen.
-
Archief
- december 2002
- januari 2003
- februari 2003
- maart 2003
- april 2003
- mei 2003
- juni 2003
- juli 2003
- augustus 2003
- september 2003
- oktober 2003
- november 2003
- december 2003
- januari 2004
- februari 2004
- maart 2004
- april 2004
- mei 2004
- juni 2004
- juli 2004
- augustus 2004
- september 2004
- oktober 2004
- november 2004
- december 2004
- januari 2005
- februari 2005
- maart 2005
- april 2005
- mei 2005
- juni 2005
- juli 2005
- augustus 2005
- september 2005
-
Webloggers
-
Lifeloggers
-
Schrijvers