Columns van Smoel.nl

Fitness
door Wilbert Pot


Ik zit op dit moment in de leeftijdscategorie dat je als man bepaalde verschijnselen krijgt. Zoals een bobbelend bierbuikje en steeds lager hangende love handles. Om dit te voorkomen heb ik besloten om weer op fitness te gaan.

Ik meld me aan bij een sportschool in de buurt en in plaats van gelijk op een machine te springen, krijg ik eerst een ongewild gesprek met een bruine fitnessinstructeur met een staart. Hoewel ik altijd wel de behoefte heb om eerlijk tegen mensen te zijn die voor gek lopen, laat ik dat bij deze persoon maar. Dit door zijn postuur en z'n taekwondo T-shirt. “Waar wil je aan gaan werken!?”, vraagt hij. Waarop ik vastberaden antwoord: “Een algehele conditieopbouw en het tegengaan van ouderdomsverschijnselen!”. Na het uitdraaien van mijn persoonlijke fitness-schema is het zijn bedoeling mij persoonlijk begeleiden, maar omdat ik al enige ervaring heb in het fitnessgebeuren en ik twijfel aan zijn seksuele voorkeur, sla ik het aanbod af.
Eenmaal de zaal ingelopen, ruik ik de zweetgeur die mij gelijk de adem ontneemt. Maar ach, laten we gelijk met het meest intensieve beginnen: de lopende band. Ik stel het martelwerktuig in op 20 minuten en ik begin te rennen. Het lege apparaat naast mij wordt na enige tijd in gebruik genomen door een klein Aziatisch persoon. Hij hangt zijn handdoekje op, stapt de lopende band op, zijn benen vliegen naar achteren en hij klapt zo voorover met z'n kin op de machine, waarbij z’n benen eindigen in een bambi-stand. Iemand was zo leuk geweest om het apparaat aan te laten staan en was er zo vanaf gesprongen. Met zijn bril van min 10 en de harde dancemuziek die op de achtergrond dreunde, had de man niet gemerkt dat de band nog draaide.
Nadat de ambulance was gebeld, liep ik naar het krachthonk toe. Waar een aantal Jerommeke-imitatoren hun uiterste best deden om hun held te evenaren. Het eerste apparaat op mijn schema was bezet door een brede gorilla-kerel. Om mijn schema niet te verstoren vraag ik vriendelijk hoe lang hij nog bezig was. Hij keek mij aan alsof ik hem vroeg naar zijn mening over de constitutionele parlementaire monarchie. Na een aarzelende glimlach, stamelt hij: “nog 5 keer!” Na 10 minuten gewacht te hebben en zijn telkunde te hebben opgegeven, besloot ik om mijn uitgebalanceerde schema maar weg te gooien en gewoon m’n eigen zin te doen.

De volgende ochtend wil ik met één slag mijn wekker uitslaan. Het lukt niet: au, Spierpijn! De rest van de dag heb ik als een robot met schanierproblemen rondgelopen. Fitness kan toch niet gezond zijn?

0 reacties

This site tracked by OneStat.com. Get your own free site tracker.