Columns van Smoel.nl

Stille woorden
door Janske Mollen

Soms is het beter om te zwijgen. Om stil te genieten van wat het leven je te bieden heeft. Die oogverblindende zonsopgang. De ree die door een mannelijke herdershond wordt verzorgd. De verstandelijk gehandicapten die uit hun dak gaan. De lange, zwoele zomeravonden. Het gezelschap van je vrienden.

Soms is het beter om niet te zeggen wat je denkt. Om mensen niet ongerust te maken of te kwetsen. Soms kun je beter luisteren in plaats van praten. Kijken in plaats van te wijzen naar de ander. Soms is het beter om eens een keer geen mening te hebben.

Het zijn maar wat gedachten die een heel andere lading hebben nu ze op papier staan. Ineens kunnen ze de wereld betekenen, alles wat diegene niet zegt. Er kunnen dingen achter gezocht worden, er kunnen gevoelens in verscholen zitten en gedachten in verwoord zijn. Mensen kunnen zich er in herkennen of er verkeerde conclusies uit trekken.

Soms doen woorden meer kwaad dan waar ze bedoeld voor waren.

Sommige woorden kunnen nooit datgene uitdrukken waarvoor ze werden uitgesproken of voor werden opgeschreven. Een ‘sorry’ na een moord is niet altijd genoeg en ‘het spijt me’ na een ruzie geeft niet altijd iedereen voldoening.

Maar woorden kunnen ook troost betekenen en overtuigen. Woorden kunnen liefde geven en pijn verzachten. Woorden kunnen misschien niet altijd datgene brengen wat ze geacht werden te doen, maar woorden zijn vaak goedbedoelde blijken van troost, medeleven en steun. Uiteindelijk gaat het om wie ze uitspreekt, op welke toon, manier of volume. En dan is het nog de kunst dat de persoon voor wie het bedoeld is ze juist interpreteert.

Daarom: “Ik denk aan je en wil er voor je zijn, sterkte!”

This site tracked by OneStat.com. Get your own free site tracker.