Columns van Smoel.nl
door Ramon Stoppelenburg
Fantastisch toch? De jaarlijkse poffertjeskraam is weer uitgestald, er is zelfs een glijbaan, botsautootjes, een enorm reuzenrad en een tochtig spookhuis.
Ik zag veel kadootjes die ik zou kunnen winnen door aan touwtjes te trekken, pijltjes te gooien, kogels af te vuren of lootjes te scheuren. Tevergeefs zocht ik nog naar die Hulk-pop inclusief levensgrote piemel die ik graag aan mijn intima zou willen schenken, maar die schijnt enkel in Engeland weggegeven te worden.
Twee weken lang gebel, geringel, gejengel en gebeun. Na één rondje Zwolse kermis was ik er weer aan herinnerd dat kermisexploitanten er hun eigen hitlijsten op na houden.
Het is nu te warm voor die herrie en snel probeerde ik het kermis terrein, normaal het gezellige centrum van de stad, te verlaten.
Opeens hoorde ik een kind krijsen. Er bleek nog een pleintje te zijn met attracties, maar dan nu voor de kleine wurmen onder ons. Het geluid kwam van een mini-reuzenrad, zo'n huis-hoog rad met kooien eraan. In één van die kooien zat een klein meisje van vijf, zes jaar. En ze krijste doodsangst uit!
Nu zou ik op die leeftijd precies hetzelfde gedaan hebben. En het was geen hoogtevrees of verlatingsangst van moeder die beneden stond te wachten, nee het was een enorme kinderangst om dood te gaan.
De kooi waarin het kotertje zat hing namelijk niet netjes aan de spijlers van het rad, maar roteerde ongebruikelijk met het rad mee. Het kind in de kooi moest als een hamster in zijn looprad meekruipen. De moeder stond niet meer geduldig te wachten maar schreeuwde naar de man die de attractie runde. Er werd op knoppen gedrukt, maar niets gebeurde. Het kind kwam naar beneden in haar kooitje, kwam langs en ging weer omhoog.
Het publiek was inmiddels ook toegestroomd op de angstkrijsen. Een paar potige kerels vonden het wel genoeg geweest en wilden het rad zelf wel even stop zetten, maar het lukte niet zo makkelijk. Toen het kind weer eens ondersteboven langskwam kon het kooitje niet open.
"Hij moet eerst een slag terug," zei de exploitant.
"Zal ik jou eens een slag terugdraaien?" hoorde ik één van de mannen zeggen Zwols dialect. "Jij haalt dat kind eruit, anders stop ik jou in zo'n kooitje..."
Het duurde even, tot leedvermaak van het ramptoerisme dat zich uitgenodigd voelde. Stadswachten waren opgetrommeld om de rust te bewaren en er werd een kermisattractie opengebroken. Met tranen in hun ogen vlogen moeder en dochter elkaar in de ogen. Er werd zwakzinnig geapplaudiseerd voor dit SBS6-moment.
Eén rondje Zwolse kermis en ik maakte wat mee! Ik dacht dat het onmogelijk was om echt iets mee te maken op een kermis. Maar dat was dan ook weer genoeg voor dit jaar.
-
Archief
- december 2002
- januari 2003
- februari 2003
- maart 2003
- april 2003
- mei 2003
- juni 2003
- juli 2003
- augustus 2003
- september 2003
- oktober 2003
- november 2003
- december 2003
- januari 2004
- februari 2004
- maart 2004
- april 2004
- mei 2004
- juni 2004
- juli 2004
- augustus 2004
- september 2004
- oktober 2004
- november 2004
- december 2004
- januari 2005
- februari 2005
- maart 2005
- april 2005
- mei 2005
- juni 2005
- juli 2005
- augustus 2005
- september 2005
-
Webloggers
-
Lifeloggers
-
Schrijvers