Columns van Smoel.nl

Stiltecoupé?
door Vincent Wever


De trein van 22.19 uur. Ik zoek een plek, wat niet zo moeilijk is op dit tijdstip, en neem plaats. Ergens achter me hoor ik een peutermeisje samen met haar moeder spelen. Ze praten in een taal die ik niet ken. Ik luister, maar kan niet plaatsen wat ze zeggen. Ik kijk om en zie nog net twee zwarte staartjes.

Een eindje verderop zitten drie dronken boeren. Ze delen dropjes uit aan de andere passagiers. De meeste slaan ze beleefd af; een enkeling ergert zich, zo te zien. Zelf hebben ze in ieder geval de grootste lol en laten dat ook goed horen.

Een paar banken verderop gaat een telefoon over. Grappige beltoon. “Met Ron”, neemt hij op. Niet het meest gezellige gesprek wat ik ooit heb afgeluisterd. “De hele inboedel wordt geveild … Ja, alle vaste lasten zijn er al af.“

Het meisje achter mij begint te huilen. Vind je het gek op zo’n tijdstip? Die is hartstikke moe. Haar moeder probeert haar kennelijk te troosten, zonder succes. Ze houdt pas op met huilen als ze in slaap valt.

Eén van de boeren kijkt uit het raam om te zien waar ze zitten. Hij denkt het te weten, maar dronken boer nummer twee is het er niet mee eens. Het levert een vermakelijke discussie op, maar een schoolvoorbeeld van 'goed je argumenten onderbouwen' is het niet. Tja, het zal sowieso niet hun sterkste punt zijn, laat staan in de toestand waarin ze nu zitten.

"Morgen is het onherroepelijk", hoor ik Ron zeggen. Zou hij het over zichzelf hebben? Je mag het toch hopen van niet. Geld heeft hij kennelijk nog wel, want in de spiegeling van de ruit zie ik hem ondertussen uit een flesje Corona drinken. Stelen is geen optie, want met gejat bier kom je tegenwoordig geen winkel meer levend uit. Vijf voor is 'ie op het station. Ik reken. Hij zal wel naar Enschede moeten. Vreemd accent voor deze hoek trouwens. Ik gok op Zeeuws.

Ik sta weer op; m’n station is in zicht. Soms wil ik gewoon helemaal geen stiltecoupé.

0 reacties

This site tracked by OneStat.com. Get your own free site tracker.