Columns van Smoel.nl
door Vincent Wever
De maatschappij verhardt. Niet alleen onder ons mensen, maar ook onder eenden. De Ig Nobelprijs voor meest zinloze onderzoek in de categorie biologie is namelijk gegaan naar een onderzoeker die getuige was van een verschrikkelijk drama. Hij zag hoe een mannetjeseend (ook wel woerd genoemd) zich vergiste in de hardheid van de gevel van het natuurmuseum in Rotterdam. Of hij zijn moeder daar opgezet zag staan of dat het een zelfmoordactie was van dierenterroristen weet ik niet, maar het beest overleefde het niet.
Tot zover weinig aan de hand. Gebeurt wel vaker. Maar opeens kwam daar uit het niets een collega-woerd die zich begon te vergrijpen aan het lichaam van zijn zojuist overleden makker! En waarschijnlijk heeft ie het niet bij een keer gehouden, want pas na 75 minuten hield hij het voor gezien. Nu weet ik weinig van het paringsgedrag van eenden, maar ik kan me moeilijk voorstellen dat ze aan voorspel doen, laat staan als een van de partners dood is.
Stel dat het zelfde in de mensenwereld was gebeurd. Een jongeman in de bloei van zijn leven rijdt zich te pletter tegen een muur. We hebben nu wel even de beschikking over een auto, want de mens heeft helaas niet gauw de biologische eigenschap om zonder hulpmiddelen een dodelijke snelheid te bereiken. Afijn, de man is dus dood. Maar dan komt er vervolgens een andere jongeman in de bloei van zijn leven aan die geen eerste hulp probeert te verlenen of desnoods een uitvaartdienst belt, maar het dodelijke slachtoffer maar eens goed van achteren neemt! En pas na 75 minuten besluit iemand anders de dader maar op andere gedachten proberen te brengen.
De maatschappij zou er schande van spreken. Stille tochten worden gehouden, Kamervragen gesteld. De minister van Justitie belooft necrofielen in het vervolg harder aan te pakken. De getuigen die niets deden worden publiekelijk aan de schandpaal genageld, want dit nooit weer!
Maar nee, zelfs een herdenkingsdienst kan er voor een dode eend niet af. Ook zijn medeëenden houden geen stille tocht of een wake en, nog erger, de dader wordt niet vervolgd, maar kan met zijn zieke geest verder op zoek naar andere dode woerden. Dus mocht je een levenloze eend in een innige omhelzing met het asfalt aantreffen, terwijl hij aangerand word door zijn collega, grijp die gevaarlijke gek! Want als je een Ig Nobelprijs geeft aan een getuige die 75 minuten lang stond te kijken en niets deed, geven we dan ook een gouden terrasstoel voor Dirk van den Broek-medewerkers of een zilveren zeiljacht voor Mabel Wisse-Smit?
-
Archief
- december 2002
- januari 2003
- februari 2003
- maart 2003
- april 2003
- mei 2003
- juni 2003
- juli 2003
- augustus 2003
- september 2003
- oktober 2003
- november 2003
- december 2003
- januari 2004
- februari 2004
- maart 2004
- april 2004
- mei 2004
- juni 2004
- juli 2004
- augustus 2004
- september 2004
- oktober 2004
- november 2004
- december 2004
- januari 2005
- februari 2005
- maart 2005
- april 2005
- mei 2005
- juni 2005
- juli 2005
- augustus 2005
- september 2005
-
Webloggers
-
Lifeloggers
-
Schrijvers
