Columns van Smoel.nl
door Janske Mollen
“Hebbie een kwartje?” vroeg de Zwolse bedelaar jaren geleden aan elke voorbijganger en terrashanger in de Zwolse binnenstad. Hij zag er, zoals het een bedelaar betaamt, verlopen en onverzorgd uit. De man zocht zijn slachtoffers niet uit op potentiële vrijgevigheid, maar mikte lukraak op de eerste de beste onschuldige passant die in zijn buurt kwam. Zijn werkterrein bestreek een gebied van zo’n tweehonderd bij vijftig meter aan de Melkmarkt.
Ik werkte in die tijd in een kroeg in het Zwolse. Midden in zijn loopje. Op sommige dagen zag ik hem vaker dan mijn collega's. En dat mag als veelzeggend worden beschouwd. In het begin had ik hem nog wel eens een kwartje toegestopt, hoewel dat door ‘deskundigen’ werd afgeraden. Ze zouden er maar drugs of drank voor kopen. Ik kon me dat toen al niet voorstellen, de gemiddelde prijs van drank kennende.
Maar na een week of vier was ik het wel zat. Ik besloot hem niks meer te geven. Dat werd me niet in dank afgenomen. De Zwolse bedelaar stak die onvrede niet onder stoelen of banken. “Hebbie een kwartje?” “Nee.” “Kutwijf”, beet hij me toe en mompelde verder. Ik keek hem verbijsterd na en hoorde dat het volgende slachtoffer woorden van dezelfde strekking kreeg toegewenst. Het verhaal gonsde door de stad. “De bedelaar slaat terug!” Iedereen kende wel iemand die iets soortgelijks had meegemaakt met de man.
Mijn werkterrein en leefgebied verruimden zich door de jaren heen, waardoor ik hem ooit weken niet zag. Niet dat ik hem miste, overigens. Maar als ik hem dan weer tegenkwam, leek het alsof hij vergeten was dat ik niks meer aan hem gaf. “Hebbie een gulden?” “Nee”, zei ik, terwijl ik me grinnikend bedacht dat hij in elk geval wel met zijn tijd meeging. “Trut”, zei hij verbeten en liep door. Maanden later hoorde ik dat met de komst van de euro zijn prijzen ook weer gestegen waren.
Toch kan ik me niet voorstellen hoe de Zwolse binnenstad zonder de bedelaar zal zijn. Niemand om je een gezond schuldgevoel aan te praten, niemand om je aan te spiegelen in tijden van onvervalste zelfmedelijden-periodes. Dan maar geen bedelverbod.”Hebbie een euro?” “Hier, hebbie er twee.”
-
Archief
- december 2002
- januari 2003
- februari 2003
- maart 2003
- april 2003
- mei 2003
- juni 2003
- juli 2003
- augustus 2003
- september 2003
- oktober 2003
- november 2003
- december 2003
- januari 2004
- februari 2004
- maart 2004
- april 2004
- mei 2004
- juni 2004
- juli 2004
- augustus 2004
- september 2004
- oktober 2004
- november 2004
- december 2004
- januari 2005
- februari 2005
- maart 2005
- april 2005
- mei 2005
- juni 2005
- juli 2005
- augustus 2005
- september 2005
-
Webloggers
-
Lifeloggers
-
Schrijvers
