Columns van Smoel.nl

Honden
door Wilbert Pot


Sommige mensen zien een hond als een trouw huisdier, maar ik moet absoluut niets van deze beesten hebben. Mijn mening over deze viervoeters werd weer eens in de negatieve richting bijgesteld.

Het is volgens mij allemaal begonnen, toen ik nog een kleuter was. Mijn tante, waar mijn ouders vaak op bezoek gingen, had een bovenhuis. Op een dag had zij een hond aangeschaft. Helaas ben ik het 'merk' alweer vergeten, maar dat hij vele maten groter was dan ik toentertijd was meer dan duidelijk. Boven aan de trap stond bij elk bezoek het monster, zwaar te grommen, tanden bloot en de agressie in de ogen. "Wees maar niet bang hij lacht alleen maar", was steevast het antwoord. 3 maanden later werd hij afgemaakt omdat hij zowel baasje als buurtbewoners aanviel.

Ik vertrouw die beesten niet en honden ruiken dat, voelen dat. In een druk winkelgebied wordt ik er door deze roofdieren tussenuit gepikt en bij mij in de straat is zelfs een hond door de ruit van de voordeur gesprongen. Hoewel ik door de gemiddelde mens toch als een sympathieke en sociale kerel wordt bestempeld, heb ik het hondenras hiervan nog niet kunnen overtuigen.

Een aantal dagen terug liep ik in de vrieskou hard, ter bevordering van de conditie. Een vrouw met twee kalven van honden kwam mij tegemoet. Beide honden hadden het op mij voorzien. Als 2 roofdieren op een mank hertje kwamen ze in formatie op mij afgerend. Er werd onderling nog gecommuniceerd: "Neem jij 'm rechts in de flank, dan bespring ik 'm van voren!" De vrouw was totaal verstijfd door dit tafereel. Ik sprong als een geoefende ninja opzij en dit was een vrij onverwachte beweging. De hond die mij in de flank wilde aanvallen miste mij, maar de ander opende zijn bloeddorstige bek en beet mij in mijn linker elleboog.

Door de opgespaarde agressie van al die jaren brak een intense woede bij mij los. This is the time to fight back! Dus ik begon luid te tieren, te schelden en te schreeuwen: "Vuile vieze @$*$ honden, $@)*}mieter op! Stelletje @()*)$beesten!" Ik rechtte mijn rug en uitte een scheldkanonnade met fysieke ondersteuning. Eén hond was compleet overtuigd van deze actie en stond stil, gesterkt door dit feit verloor ik de aandacht op de andere hond die in galop de aanval op mij opende. 'WHOAAAAAAAAAAAAAAA!' De hond sprong en als in een natuurlijke reflex wist ik 'm op z'n neus te slaan. Het baasje kwam aangerend: "Dat doen ze anders nooit!" Hoe vaak ik dat al niet gehoord heb. Dus vandaar dat ik nog steeds in mijn adrenalinetrip uitriep: "Houd @(*verdomme die $)*honden aangelijnd, $*#wijf!"

Finally, VICTORY is MINE!

0 reacties

This site tracked by OneStat.com. Get your own free site tracker.