Columns van Smoel.nl
weet je nog?
door Janske Mollen
Oh prachtig Vlaanderland, oh zingende taal, oh zachte g. Oh België, prachtig land vol culturele hoogstandjes, culinaire levensgenieterij in het kwadraat en Stijl, wat is er toch met je gebeurd?
Negen jaren zijn verstreken sinds de indrukwekkende, eerlijke Witte Marsen vol wanhoop en oprechte verontwaardiging. Negen jaren zijn verstreken sinds een monster werd ontdekt. Negen jaren heeft het monster in een veilige ruimte kunnen kiezen tussen zeven verschillende maaltijden, kijkend naar de wereld op zijn tv.
Lang is onderzoek verricht naar een netwerk dat niet ontdekt mocht worden. En nu, nu staat het monster terecht voor moord, voor het verkrachten van jonge levens, voor de onbeschaamdheid van het misbruiken van zijn eigen gewaande macht. Een macht die dit monster – net als andere monsters uit een ver of recent verleden – zich toedichtte.
Dit monster weet wat hij heeft aangericht. Wat hij de meisjes en de familie van die meisjes heeft aangedaan. Maar ook wat hij in België teweeg heeft gebracht. In gedachten zie ik hem besmuikt, zelfs af en toe schaterend, lachen in zijn cel. In zijn hoofd is hij beroemd, bekend, eindelijk erkend.
Hij daagt uit. En de Belgische gendarmes en het justitieel apparaat werken daar sullig genoeg aan mee. Een korte (opzettelijke?) ontsnapping in een tijd waarin een openbare lynchpartij niet ondenkbaar was. Een deur van de wagen waarin hij wordt vervoerd springt open. Sleuteltjes van zijn handboeien zitten slecht verstopt in een pak suiker.
Ik stel me voor dat hij een dezer dagen ontsnapt. Wat doe ik als ik hem tegen het lijf loop? Heb ik genoeg geloof in het Belgische rechtssysteem om hem aan justitie over te dragen? Wil ik nog wel geloven in een rechtvaardig oordeel van de rechtbank?
Nee. Ik wil dat aan het drama Dutroux een einde komt. Ik wil weer aan België kunnen denken met zachte gevoelens van intense jaloezie op hun land, leven en eten. Voor sommige daden bestaan geen redelijke straffen. Sommige daden zijn te heftig voor een levenslange gevangenisstraf op kosten van de staat. Sommige daders verdienen geen tweede kans. Mededogen is voor de berouwvollen.
-
Archief
- december 2002
- januari 2003
- februari 2003
- maart 2003
- april 2003
- mei 2003
- juni 2003
- juli 2003
- augustus 2003
- september 2003
- oktober 2003
- november 2003
- december 2003
- januari 2004
- februari 2004
- maart 2004
- april 2004
- mei 2004
- juni 2004
- juli 2004
- augustus 2004
- september 2004
- oktober 2004
- november 2004
- december 2004
- januari 2005
- februari 2005
- maart 2005
- april 2005
- mei 2005
- juni 2005
- juli 2005
- augustus 2005
- september 2005
-
Webloggers
-
Lifeloggers
-
Schrijvers
