Columns van Smoel.nl

Ed en Liesbeth polemiekten met elkaar
op Smoel.nl. In het onderstaande
schrijven reageert Ed op het laatste
schrijven van Liesbeth, en de nieuwe
columniste Fay.


Lieve Liesbeth,

Nadat ik vandaag iemand heb zien en horen nadoen hoe Bernhard op polkamuziek door de gangen van Soestdijk zwiert ben ik weer een beetje vrolijk geworden. Het beeld van de oude baas die hier en daar petsjes uitdeelt aan jong vrouwelijk personeel ("Ik kan jou gans groot maken maisje") toverde weer een glimlach op mijn gezicht.

Mijn bedrukte stemming had, mijn voorliefde voor bejaarden ten spijt, weinig te maken met de opgebaarde Juliana. Sterker nog, al die huisvrouwen die dagenlang op alle zenders dingen mochten roepen als:
"Het was zo'n gewone vrouw"
"Ze leek op m'n oma"
"Alsof je je moeder kwijtraakt"
brachten me op het blije voornemen om in m'n briefje aan jou te vragen of jij jezelf herkent in de queen mum. Ik kon me moeilijk een groter contrast voorstellen tussen een vrouw die als gewoon herinnerd wil worden en eentje die er alles aan doet om wereldwijs en intelligent over te komen, al dan niet voor de scherts.

Helaas, antwoorden zal ik niet meer krijgen. En al zul je er een reden voor hebben, ik voel me wel een beetje in m'n arie gefloten. Aan de andere kant: geen generatiekloven meer voor deze jongen, want mijn nieuwe schrijfmevrouw (waar Smoel.nl ze vandaan trekt is een raadsel, maar blijf vooral achter aansluiten) is ongeveer van mijn leeftijd. Wat het gaat opleveren zien we vanaf maandag.

Fay, ik richt me met een verse blik naar jou. Weet waar je aan begint? Juul zou zeggen: "een taak die zo zwaar is, dat niemand haar zou begeren, maar ook zo mooi, dat ik alleen maar kan zeggen: Wie ben ik dat ik dit doen mag?" Maar ja, die kraamde wel meer onzin uit.

Vertel 's aan de kijkers thuis Fay, wie ben je? Dan ben ik even een kat uit een boom aan het kijken.

Eddie.

This site tracked by OneStat.com. Get your own free site tracker.