Columns van Smoel.nl
op Smoel.nl. In het onderstaande
schrijven reageert Liesbeth op het
vorige schrijven van Ed.
Beste Ed,
Heb je dat berichtje gelezen? Dat directeuren van prachtige charitatieve instellingen soms wel tweehonderdduizend euri per jaar toucheren? Zo'n directeur van zo'n Hartstichting bijvoorbeeld: zijn maandgeld komt toch neer op een slordige elfduizend netto.
Maar of ik ook echt arme mensen kende, vroeg je donderdag. Inderdaad, je had mij terecht geschat op bvn.mdl., prt.verz, dus in mijn naaste leefomgeving vind ik ze niet. Maar ik lees wel eens wat, en ik ontmoet wel eens wat mensen. Zo las ik gisteren een uitspraak van een bijstandsmoeder (zo'n 800 euro per maand): "Af en toe neem ik geen avondeten, zodat mijn kind dat de volgende dag op kan eten."
Zou die Hartstichtingsdirecteur daar wel eens aan denken? Bijstand, je weet wel, het verschijnsel dat de helft van je inkomen meteen opgaat aan de huur enzo. En niet eens elke dag geld voor warm eten. Dat bestaat dus gewoon in dit land, als je de pech hebt niet tot de kleine groep kansrijken te behoren. Zo'n dikke 650.000 Nederlandse gezinnen leven onder de armoedegrens.
Jouw held Bolkestein vindt het allemaal prachtig, natuurlijk. Amerika als lichtend voorbeeld voor economische dynamiek. Ja, we kunnen nog heel wat van die Yankees leren. Binnenkort hebben we nét zo'n scheve inkomensverdeling hier als in het land van de onbegrensde mogelijkheden. Want, Ed, die Bolkestein van jou vindt dat het nu maar eens uit moet zijn met de knuffelstaat. Met die te hoge werkloosheid en uitkeringen als hangmatten. Gewoon weer terug naar de markteconomie, met een kapitalisme naar angelsaksische snit. Hadden die uitkeringstrekkers vroeger op school maar beter hun best moeten doen.
En zo hoor ik inmiddels steeds meer van die groot-geld-geluiden om me heen. Poen moet je hebben, anders ben je een loser. Studenten, vroeger toch nogal een arm volkje, moeten nu het nieuwste mobieltje, trendy kleertjes en elk weekend zwaar stappen. De barricaden op? Alleen als ze aan onze studiebeurs komen. En als we groot zijn willen we vooral veel geld verdienen. Dondert niet hoe. We worden directeur van een charitatieve instelling, bijvoorbeeld. Of we zorgen zo gauw mogelijk dat onze familie berucht wordt - hoeven we ook geen belasting meer te betalen. Want alleen met veel geld bén je iemand.
Arme mensen. Ja, bij nader inzien ken ik er nogal wat. Arme Ed - en jij stémt op zo'n partij?
Gegroet, Liesbeth
-
Archief
- december 2002
- januari 2003
- februari 2003
- maart 2003
- april 2003
- mei 2003
- juni 2003
- juli 2003
- augustus 2003
- september 2003
- oktober 2003
- november 2003
- december 2003
- januari 2004
- februari 2004
- maart 2004
- april 2004
- mei 2004
- juni 2004
- juli 2004
- augustus 2004
- september 2004
- oktober 2004
- november 2004
- december 2004
- januari 2005
- februari 2005
- maart 2005
- april 2005
- mei 2005
- juni 2005
- juli 2005
- augustus 2005
- september 2005
-
Webloggers
-
Lifeloggers
-
Schrijvers
