Columns van Smoel.nl

Vandaag
door Janske Mollen


Ik ben een ramp. In opruimen welteverstaan. En dan voornamelijk in het opruimen van mijn eigen zooi op mijn eigen kamer. Bij anderen of op mijn werk is dat opruimen geen probleem. Over het algemeen is het rete-netjes en ben ik zelfs de zeikerd die anderen op de vingers tikt.

Ik weet echt niet wat het is, maar gegarandeerd dat binnen een niet nader vast te stellen aantal weken mijn kamer eruit ziet alsof er een bom is ontploft. Kleding, gebruikte borden, kopjes, bestek, een bakje met sinaasappelschillen, een pannenlap, post, lege plastic tasjes en asbakken vol peuken. Af en toe verdwijnt er wat als ik aanstalten heb gemaakt met opruimen en af en toe komt er wat bij als ik na een avond kansloos drinken weer wat aanhang voor een afterparty bij mij heb meegekregen.

Ik neem me dagen achter elkaar voor dat er opgeruimd moet worden. Maar elke dag weer gebeurt er iets waardoor ik even geen tijd heb, even iets anders moet doen. Dan vind ik het toch echt belangrijker om koffie te drinken met vrienden, te gaan zwemmen voor de broodnodige beweging of een snelle boodschap om de hoek te gaan doen dan het sokken opvouwen en die weer in de kast opbergen.

Ik maak mezelf al weken wijs dat opruimen ondoenlijk is omdat ik geen stang in mijn kast heb voor het ophangen van kleding. Alsof die kopjes, borden en sinaasappelschillen daar wat mee te maken hebben.

Maar vandaag wordt alles anders. Vandaag ga ik sporten, krijg ik een stang in mijn kast (met dank aan Bor), krijg ik visite van een erg leuke jongen en ben ik uitgeslapen genoeg om eens wat werk uit handen te krijgen. Heus. Denk ik. Als er niks tussen komt tenminste.

0 reacties

This site tracked by OneStat.com. Get your own free site tracker.