Columns van Smoel.nl
elkaar op Smoel.nl. In het onderstaande
schrijven reageert Fay op het laatste
schrijven van Ed.
"The Paas Passion"
Ach ja Ed,
Ik word altijd een beetje chagrijnig van al die zogenoemde feestdagen. Omdat er veel te vaak en te lang over the Passion van Gibson wordt gezeken (zijn beschamende optreden in Signs in mijn achterhoofd), waar fanatici in de Fillipijnen zich aan houten kruizen laten nagelen (maar er wel ‘op tijd’ afgehaald worden), waar ik ongelovig staar als ik zie dat een moslim in Israël (!) kruizen verhuurt zodat ramptoeristen eeuwen na dato de lijdensweg van Jezus zelf kunnen ervaren. In deze tijden van kansberekening en percentages (God bestaat, Hitler niet) kan ik niet anders dan me in bed nog eens omdraaien op paasmaandag en hopen dat globale rede gauw inzet.
Want wat is er in godsnaam te vieren? De helft van de Nederlanders weet niet eens wat, de van oorsprong christelijke, achtergronden van Pasen zijn. Voor allen die het niet weten zal ik het eens zonder er doekjes om te winden, opschrijven. Jezus was een demagoog pur sang. Hij had algauw een schare om zich heen bestaande uit vissers, hoeren en andersoortige klaplopers zonder doel. De Belangrijke Erg Gelovige Joden hadden een schijthekel aan Jezus. Intrige, dubbelspel en verloochening volgden, met als gevolg dat Jezus luttele dagen later tussen twee andere misdagers aan een houten kruis hing te bungelen, waar hij algauw (maar niet tè gauw) door zijn eigen gewicht zijn longen dichtdrukte en stierf. Hij werd in een grot gelegd en stond na drie dagen op om aan zijn volgelingen te verschijnen. Bij hen hangt hij een paar dagen rond alvorens ten hemele op te gaan om zich bij zijn hemelse vader te voegen. “My Son went to earth and all he got me was this lousy T-shirt.”
Sorry hoor, maar dat lijkt mij geen reden tot feest. Gestorven voor onze zonden? Ja leuk Jezus, goeie pik die je d’r bent, dat je dit voor ons hebt willen doen, maar of het echt nuttig is geweest. Maar een beetje reden tot een feestje laten wij stervelingen ons niet ontzeggen, dus…, lekker eitjes schilderen, chocolade vreten, samen met paps en mams in de sleurhut aan de brunch met verse jus en op tweede paasdag gezellig met de meute naar de meubelboulevard, lekker vloeken omdat er geen parkeerplaats meer is. Rot toch godverdomme op.
Die kutjoden met hun gezeik over Jezus en het Beloofde Land hangen mij mijlenver de keel uit (ook hier is het Zalmisme van toepassing, dat die Joden hun eigen Verlosser vermoorden betekent niet dat die Joden niet meer mogen geloven). Die kutpaus met zijn bloemen kunnen me gestolen worden. Die kutchristenen met hun flyers in de bioscoop mogen van mij tegen de muur en pomp er wat lood in. Zeg gewoon waar het op staat. Dat Pasen weer een excuus is om je collectief vol te mogen stoppen, samen onder een smoezelige deken van burgerlijke gezelligheid. Wat nou boodschap, wat nou fijne dagen, wat nou zalig Pasen.
Anyway, over mensen die zonder reden land bezetten gesproken. Onze (vierde?) lichting huurlingen gaat waarschijnlijk binnenkort naar Irak. Of ze mogen schieten weet ik niet, maar dat ze goed voorbereid zijn, ja… ze gaan geen picknickmandje brengen toch? Maar wat krijgen wij Neerlanders daarvoor terug? Iedereen moet tenslotte de eigen broek ophouden, dus laat eerst maar eens duidelijk worden hoe wij er beter van worden, anders vind ik dat we Irak maar lekker moeten laten doorsudderen. Ik zeg: Eigen troep eerst, dan pas de troep van anderen opruimen. Ed, jij steunt me toch zeker?
Fay
-
Archief
- december 2002
- januari 2003
- februari 2003
- maart 2003
- april 2003
- mei 2003
- juni 2003
- juli 2003
- augustus 2003
- september 2003
- oktober 2003
- november 2003
- december 2003
- januari 2004
- februari 2004
- maart 2004
- april 2004
- mei 2004
- juni 2004
- juli 2004
- augustus 2004
- september 2004
- oktober 2004
- november 2004
- december 2004
- januari 2005
- februari 2005
- maart 2005
- april 2005
- mei 2005
- juni 2005
- juli 2005
- augustus 2005
- september 2005
-
Webloggers
-
Lifeloggers
-
Schrijvers