Columns van Smoel.nl
elkaar op Smoel.nl. In het onderstaande
schrijven reageert Fay op het laatste
schrijven van Ed.
Arbeidsethos
Ach ja Ed,
Echt op zoek naar lange tenen was ik niet, maar blij dat ik ze gevonden heb, zeker. Ook jij bedient je van een paar geslachtelijk prachtige scheldwoorden. Boem! Ed schiet met scherp en de kutkoningin is uitgeschakeld. Jij toont aan dat de sleet er bij jou nog niet inzit. Rakker!
Maar compleet belangeloos zijn we toch zeker niet. Een nijver volkje, ja dat juist wel. Van slaven tot XTC pillen, de verdraaide Hollander weet overal een lekker bedrag van in zijn eigen zak te steken. Kosten-baten plaatjes worden slinks aangepast en bloedeigen zonen en dochters worden zonder pardon de Irakese woestenij ingekieperd. Onze aannemers staan alweer te trappelen om Irak eens lekker, inclusief een goede schaduwboekhouding, op te bouwen. Dus hoe meer we kapot maken, hoe meer er valt op te bouwen. Wellicht kan onze vierde lichting wat minder op de Irakees schieten en wat meer op gebouwen en infrastructuur. Ons Hollandsch kruit is nog niet verschoten. Wie weet kunnen we de Betuwelijn zelfs tot aan Bagdad CS doortrekken.
Glad als een janus loodst de politiek ons dus door deze economisch barre tijden heen. Waar geen handel is maken we het wel. Een nijver volkje zijn we, en het liefst besmetten we daar iedereen mee. De moraal is dat werken een levensdoel An Sich is. Goed omdat het werkt, werkt omdat het goed is.
Zo ook de 12-urige werkdag, de 60-urige werkweek én het beperkte recht op pauzes dat werknemers hebben (15 min. op 6 uur). Werken! Werken! Werrrrrrrken zul je! Zet je schouders eronder, sta vroeg op, snij iedereen in de file, steek je middelvinger naar dat geriatrische wijf op het zebrapad (Ga een baan zoeken hoer!), werk, rook een peukje in de pauze (15 minuten, buiten, in de kou, zomer komt eraan, bek houwe!) werk! Werk! Werk! Scheur in je zwarte Golf TDi weg, maai een kind omver op weg naar de sportschool, hijs je in je sportsgear, werk! Werk! Werk! Rij stomend en hyper van de geslikte Efedra naar huis, kus je partner, aai je slapende kind (gezin, hoeksteen van de samenleving) kaan je voer weg, pak je naslagwerk, duik achter je pc, werk! Werk! Werk! Ga naar de douche, snel, was je, neem je tranquillizers in, duik in bed, slaap, sta op… en begin weer overrrrrrrnieuw!!!!!!!!
Volgens CDA-kamerlid Nirmala Rambocus zijn werknemers mondig genoeg om zelf met hun werkgevers te overleggen over hun werktijden. Jahaa Nirmala, dat denk ik ook. Ik zie het al helemaal voor me.
“Baas, ik wil niet 12 uur werken, twee lijkt me genoeg.”
“Prima. Doe de deur even open.”
“De deur?”
“Ja, dan kunnen die half miljoen werklozen die graag jouw baan willen er in.”
Gdsssmme, wat denkt het CDA wel. Als je niet aan de ‘gezonde’ Hollandse werkspirit mee wilt doen kun je oprotten, beste Nirmala, dan ga je maar ergens anders je broek ophouden of fijn integreren, lever je pasje en je overall maar in en veel plezier de rest van je leven. Opbokken.
In die vrije tijd die je dan overhebt kun je eens een lekker sigaretje roken als je het nog kunt betalen, misschien een ‘veilige’ en ‘minder kankerverwekkende stoffen bevattende’ sigaret van Phillip Morris. Ed, wat denk je ervan? Schlemiele scherpslijperij? Rookgordijnen? Of zie jij vuur op ander plaatsen in onze prachtige Hollandsche samenleving?
Fay
-
Archief
- december 2002
- januari 2003
- februari 2003
- maart 2003
- april 2003
- mei 2003
- juni 2003
- juli 2003
- augustus 2003
- september 2003
- oktober 2003
- november 2003
- december 2003
- januari 2004
- februari 2004
- maart 2004
- april 2004
- mei 2004
- juni 2004
- juli 2004
- augustus 2004
- september 2004
- oktober 2004
- november 2004
- december 2004
- januari 2005
- februari 2005
- maart 2005
- april 2005
- mei 2005
- juni 2005
- juli 2005
- augustus 2005
- september 2005
-
Webloggers
-
Lifeloggers
-
Schrijvers
