Columns van Smoel.nl
elkaar op Smoel.nl. In het onderstaande
schrijven reageert Fay voor het laatst
op het schrijven van Ed.
21 Grams
Lieve Ed,
Ruim vier dagen te laat, ik weet het, mea culpa, mea culpa. Talloze slapeloze nachten, paniekgevoelens en maagzweren verder, heb ik besloten dat ik er niet meer tegen kan Ed. Jouw pen, jouw gedachten, jouw messcherpe analyses van onze society... het is me teveel.
Deze vier dagen heb ik nagedacht over onze samenwerking op smoel.nl. Ik heb professionele zelfmoord overwogen, ik heb plannen getrokken om mijn eigen dood in scène te zetten. Ik heb zelfs gedacht dat ik een grootste en meeslepende ruzie met jou op touw zou moeten zetten. Om uiteindelijk met grandioos en fabuleus gevoel voor drama, huffend en puffend van verontwaardiging mijn aftocht te blazen. Maar nee,..
De kop doet vermoeden dat ik ook geestverruimende middelen heb gebruikt om tot een oplossing te komen maar niets is minder waar. Als een mens sterft, wordt zijn lichaam precies 21 gram lichter. Bij iedereen. Daarom wordt er gedacht dat de ziel van de mens 21 gram weegt.
Jij en ik zijn nu 21 (of liever 42) gram lichter want het duo Ed & Fay bestaat vanaf nu niet meer. Ondanks dat ik vermoed dat sommigen dit zullen toejuichen, voel ik toch een steekje. Ook al was er weinig meer aan tussen ons, wie weet. Wat het nog had kunnen worden? Maar het is als bij een terminale zieke, die kun je maar beter een harde schop geven, dan langzaam te laten leiden. Tsjakka, kop eraf, niet zeiken, het leven gaat door.
En voor eenieder die denkt te weten dat ik een wannebe Theo van Gogh aanbidder ben, die alleen maar schreeuwt omdat dit zo stoer is... Helaas, ik ben echt zo. Ongenuanceerd en uitgesproken, soms misschien naïef maar toch ook ontwapenend...
Met mijn vele facetten en geweldig leuke persoonlijkheid (gdvrdmme, vergeet ik nog mijn weergaloos idioot aantrekkelijke harses...) ga ik dan maar even een sabbatical houden. Lekker in het bos naar spechten luisteren. Ed, jij lekkere palingvisser, keep zeker dasoulalaif en misschien kun je eens een briefje naar iemand anders pennen, de vermeende uitbater van de beffetaria bijvoorbeeld.
Lieve Ed, ik ga genieten.
In omnibus requiem quaesivi, et nusquam inveni nisi in angulo cum libro. *
Je Fay, voor den laatsten maal.
*(in alles heb ik rust gezocht en ik heb die nergens gevonden dan alleen in een hoek met een boek.)
-
Archief
- december 2002
- januari 2003
- februari 2003
- maart 2003
- april 2003
- mei 2003
- juni 2003
- juli 2003
- augustus 2003
- september 2003
- oktober 2003
- november 2003
- december 2003
- januari 2004
- februari 2004
- maart 2004
- april 2004
- mei 2004
- juni 2004
- juli 2004
- augustus 2004
- september 2004
- oktober 2004
- november 2004
- december 2004
- januari 2005
- februari 2005
- maart 2005
- april 2005
- mei 2005
- juni 2005
- juli 2005
- augustus 2005
- september 2005
-
Webloggers
-
Lifeloggers
-
Schrijvers
