Columns van Smoel.nl
Nabespreking
door Vincent Wever, vanuit Brussel
Ik zal eerlijk zijn. Dit EK is het eerste voetbaltoernooi dat ik serieus volg. Ik heb heel mijn leven proberen vol te houden dat ik voetbal geen leuk spelletje vind, maar langzaam maar zeker is daar verandering in gekomen. Ik betrapte mezelf al op het verontwaardigd schreeuwen "Dat was een vette penalty, scheids!!". Een mens kan dus 180 graden draaien. Geef me nog een paar jaartjes de tijd en ik zal waarschijnlijk wel VVD stemmen, rosé drinken op een warme zomeravond of een Opel Astra willen leasen.
Het eerste voetbaltoernooi wat ik volg, bevalt me ook wel goed tot nu toe. De meeste wedstrijden vallen in het voordeel uit voor het land van mijn voorkeur. Heb geen illusies: die voorkeur wordt volstrekt subjectief bepaald. Criteria zijn vooral mijn algemene sympathie voor een land, de kleur van de shirts of het spel wat ik een land zie spelen, dit laatste niet gehinderd door enige kennis van zaken. En natuurlijk ben ik Oranjefan. Dat is wel zo makkelijk.
Aan het EK-fanschap kleven ook nadelen heb ik gemerkt. Zo moet ik nog steeds verantwoording afleggen aan een Brusselse docent waarom ik niet op zijn examen ben op komen dagen. De reden dat ik anders Nederland - Duitsland niet in Nederland zou kunnen kijken, zal hij als Belg wel niet snel accepteren.
Een ander nadeel is de onvermijdelijke analyse achteraf. Om mijn voetbalkennis een beetje op te vijzelen, blijf ik na de wedstrijd even hangen voor Studio Sport om daar mannen-met-meningen te horen met hun visie op het daarvoor vertoonde spel. De meeste mensen die op het scherm voorbij vliegen kende ik al. Al was het alleen maar van naam. Mart Smeets, Tom Egbers, Joury Mulder (die was makkelijk; zoon-van) waren ook voor mij niet onbekend.
De naam Hugo Borst was echter nieuw voor mij. En wat vind ik het jammer dat daar nu verandering in is gekomen! Zelden heb ik zo’n zeikerig ventje met een nog zeikeriger mening op het scherm voorbij zien zeilen. Toen ik hem voor het eerst op TV zag, was ik verbaasd, omdat ik niet wist dat Marc-Marie Huijbregts verstand had van voetbal. Toen hij zijn mond opendeed, wist ik wel beter.
Vader Huijbregts zal wel hebben lopen rotzooien met onze voormalige Minister van Volksgezondheid en daar is dit uit voorgekomen, is nu mijn laatste theorie. Hugo Borst is zonder twijfel de meest irritante man-met-mening die ik de afgelopen jaren heb gezien. Vergeleken met hem is professor Heertje een bescheiden man en Maarten van Rossem immer goed gekleed. Waarom hij door Studio Sport als 'analyticus' is bestempeld is mij volstrekt duister. Tot nu toe heb ik geen enkele achtergrond kunnen ontdekken die hem meer recht geven op die titel dan ik, behalve dan dat hij het spelletje wat langer volgt.
Hugo Borst kan mijn euforie na een overwinning van mijn favoriete landenploeg danig temperen, dat is zeker. Ik schakel in het vervolg wel snel over naar Barend en Van Dorp. Dan moet ik maar wat meer moeite doen om de analyses te verstaan tussen het gebrul van halfzatte Oranjefans, maar in ieder geval kan ik dan een ketchupgooineiging onderdrukken.
-
Archief
- december 2002
- januari 2003
- februari 2003
- maart 2003
- april 2003
- mei 2003
- juni 2003
- juli 2003
- augustus 2003
- september 2003
- oktober 2003
- november 2003
- december 2003
- januari 2004
- februari 2004
- maart 2004
- april 2004
- mei 2004
- juni 2004
- juli 2004
- augustus 2004
- september 2004
- oktober 2004
- november 2004
- december 2004
- januari 2005
- februari 2005
- maart 2005
- april 2005
- mei 2005
- juni 2005
- juli 2005
- augustus 2005
- september 2005
-
Webloggers
-
Lifeloggers
-
Schrijvers