Columns van Smoel.nl
Grote staddoor Wouter Zaalberg, 2e jaars journalistiek
Uittocht in Dieren. Niet alleen ik, maar ook goede vrienden en vriendinnen zoeken hun heil ergens anders. In de grote stad, zeg maar. Tijd om afscheid te nemen van het dorp waarin ik 18 jaar heb rondgelopen.
Ik besluit nog eenmaal een rondje te lopen langs alle bezienswaardigheden. Ik loop langs de Gazelle fabriek, waar ook uw fiets vandaan komt, langs een van de drie cafés, standbeelden van ijsberen (je moet toch iets vereren?) en mijn inmiddels platgegooide basisschool. Het is, al met al, een kleine wandeltocht door mijn leven. Dieren, om uit een mooi liedje te citeren, is een prachtige ziekte, waartegen ik een medicijn heb gevonden. De grote stad. Er schiet mij een gesprek binnen tussen mij en een meisje die Dieren als einde van de wereld beschouwde. Ging ongeveer zo:
"Ik woon tegenwoordig op kamers", zegt het meisje.
"O, wat leuk", antwoord ik plichtmatig, om er direct aan vast te plakken: "waar dan?".
"Nou, wel gewoon in Dieren, hoor" zegt ze.
"Maar daar woon je nu toch ook?” vraag ik verbaasd.
"Ja, dat klopt, maar nu ga ik op kamers".
"Maar zou je niet iets verder weg willen, naar de grote stad?" probeerde ik nog. Tevergeefs. Arnhem, zei ze "is maar zo’n gedoe".
Arnhem, voor de goede orde, ligt op zestien kilometer van ons dorp. Nu heb ik wel eens opmerkelijkere en spannendere gesprekken gehad, maar dit is mij altijd bijgebleven. De paradox tussen ‘op kamers gaan’ en Dieren…
Nog zo’n leuke paradox: een groep hangjongeren heeft zich verenigd onder GOD. God? Nee, G.O.D.: Gangsters of Dieren! Met als gesignaleerde slogan: ‘only god can judge us’. Is het niet fantastisch, hilarisch, schattig, tranentrekkend? Gangsters van een dorpje tussen de rivier en het bos, met drie cafés, drie voetbalclubs, geen enkele coffeeshop en vier leeggelopen kerken (zelfs hier is geloven uit). Ik weet het niet, maar als professionele gangster zou ik gaan ehh…‘gangsteren’ in de grote stad.
Ik ben geen rasechte Dierenaar, ik loop niet op, in Dieren ultrahippe, Nike air Max, kan een gniffel niet onderdrukken als mensen het over GOD hebben, zit hier niet op kamers en hang niet zo graag op straat rond en vertoef liever in de grote stad. Maar toch. Een onzichtbare traan voor het dorpje tussen rivier en bos.
Tijd om naar huis te gaan, naar de kamer in de grote stad.
-
Archief
- december 2002
- januari 2003
- februari 2003
- maart 2003
- april 2003
- mei 2003
- juni 2003
- juli 2003
- augustus 2003
- september 2003
- oktober 2003
- november 2003
- december 2003
- januari 2004
- februari 2004
- maart 2004
- april 2004
- mei 2004
- juni 2004
- juli 2004
- augustus 2004
- september 2004
- oktober 2004
- november 2004
- december 2004
- januari 2005
- februari 2005
- maart 2005
- april 2005
- mei 2005
- juni 2005
- juli 2005
- augustus 2005
- september 2005
-
Webloggers
-
Lifeloggers
-
Schrijvers
