Columns van Smoel.nl
Ajax, het lieverdje van de KNVBDoor Roef
Sinds vorige week is de discussie over de aanpak van spreekkoren tijdens voetbalwedstrijden weer aangewakkerd. Tijdens ADO Den Haag – Ajax werden de aanvoerder van Ajax en zijn vriendin uitgescholden en toegezongen dat het een lieve lust was. De scheidsrechter dreigde zelfs even de wedstrijd stil te leggen als de gezangen niet ophielden. De trainer van Ajax, Ronald Koeman, draaide zijn club na de wedstrijd weer eens in een slachtofferrol en vroeg zich hardop af waarom er niets aan gedaan werd.
In de praatprogramma’s op radio en televisie wordt het onderwerp weer met gretige handen aangepakt. Ook B&W wijdde het programma aan de spreekkoren. Wat weer eens opviel was dat er bijna niet gesproken werd over de provocerende uitingen van de supporters van Ajax. Er werd bijna alleen gesproken over wat de ADO-supporters hadden gedaan. Zoals zo vaak werd voorbij gegaan aan het feit dat de spreekkoren tegen Ajax voor een groot deel (ik zeg niet helemaal, maar voor een groot deel) door de Ajax-supporters over zichzelf wordt uitgeroepen.
Zowel uit als thuis wordt aan de tegenstander goed duidelijk gemaakt dat de club en de supporters zich verheven voelen boven de rest van de clubs en supporters in Nederland.
Als FC Utrecht-supporter heb ik een aantal maal die provocerende houding meegemaakt. Tijdens de bekerfinale van het seizoen 2001-2002 stond Utrecht tot 30 seconden voor tijd op winst. Maar door een blunder van de grensrechter ging Ajax uiteindelijk met de beker naar huis.
De eerste wedstrijd van het volgende seizoen mochten wij naar Amsterdam, naar de ArenA. Bij binnenkomst lazen wij het spandoek “welkom in het huis van de bekerwinnaar 2001-2002”. Dit schoot veel supporters in het verkeerde keelgat. De wrok zat diep en op het moment dat Ajax 1-0 voor kwam sloeg de vlam in de pan. De liederen werden zoals zo vaak weer luidkeels uit ons vak gezongen. Dat is maar één voorbeeld.
Veel mensen wachten nog steeds op de afhandeling van de rellen die voor een andere ontmoeting tussen FC Utrecht en Ajax plaatsvonden. Daarbij sloeg de ME kleine kinderen en ouderen het stadion uit. De gemeente Amsterdam geeft nog steeds niet thuis.
Niet alleen Utrecht-supporters hebben het niet op met Ajax, veel meer clubs hebben het gehad met de arrogante houding van zowel club als supporters. De KNVB houdt in de meeste gevallen de club ook de hand boven het hoofd en deelt ongelijke straffen uit in gelijke situaties. Niet voor niets wordt de bond door veel mensen de KNJB genoemd.
Israëlische vlaggen sieren het stadion in Amsterdam en Joden wordt naar eigen zeggen als “geuzennaam” gebruikt. Maar zodra een andere supportersgroep het woord “Joden” in de mond neemt grijpt de KNJB in en wordt moord en brand geschreeuwd.
De Amsterdamse club mag dan misschien het exponent van Nederland zijn op voetbalgebied, dat betekend niet dat er niet kritisch gekeken mag worden naar het gedrag van haar supporters. Ik zeg niet dat de schuld niet bij de andere clubs ligt, alleen maar dat de schuld niet automatisch altijd bij die andere club ligt.
Tijd voor de KNVB om wakker te worden. Ik denk dat dat een groot deel van irritatie al op zal lossen en daarmee ook een deel van de spreekkoren.
-
Archief
- december 2002
- januari 2003
- februari 2003
- maart 2003
- april 2003
- mei 2003
- juni 2003
- juli 2003
- augustus 2003
- september 2003
- oktober 2003
- november 2003
- december 2003
- januari 2004
- februari 2004
- maart 2004
- april 2004
- mei 2004
- juni 2004
- juli 2004
- augustus 2004
- september 2004
- oktober 2004
- november 2004
- december 2004
- januari 2005
- februari 2005
- maart 2005
- april 2005
- mei 2005
- juni 2005
- juli 2005
- augustus 2005
- september 2005
-
Webloggers
-
Lifeloggers
-
Schrijvers