Columns van Smoel.nl

De headset-beller
door Wouter Zaalberg, 2e jaars journalistiek

Zonnestralen van een nazomerse zon bruinen mijn gezicht als ik op de bus wacht. Het collegejaar is zojuist begonnen en de warme dagen lijken hun einde te naderen. Vermoeid door de laatste dagen en de warme temperatuur zak ik nog eens goed onderuit op het groen geverfde bankje. Tegenover mij staan een paar dieren in het gras. Er rijden weinig auto’s en de lucht is, nog steeds, helderblauw.

Mijn paradijselijke rust wordt verstoord door een meisje, die in zichzelf lijkt te praten. Ik open mijn ogen en constateer een kleine microfoon, verscholen achter bruine lokken haar. Ze is een headset-beller. Headset-bellers zijn mensen die ogenschijnlijk in zichzelf lopen te mompelen, maar eigenlijk (en geheel volgens de laatste trends) bellen via een microfoon en oordopje. Die via een snoertje zijn verbonden met de telefoon.

Het meisje passeerde mij luid schreeuwend in haar microfoon en ging naast de halte staan.

"Weetje, ik ga morgenavond al weg."
(…)
"Nee, niet naar Amsterdam, naar Frankfurt, een vriendin brengt mij dan weg, weetje."
(…)
"Nee, nee echt hoor, mijn moeder weet er niks van. Ik zeg dat ik nachtdienst heb, en dan ga ik snel naar het vliegtuig."

Ik weet niet of het een ziekte, een verslaving, of een hele normale karaktertrek is, maar ik luister graag naar mensen die telefoneren. En dan probeer ik het gesprek in te vullen, door te bedenken wat de persoon aan de andere kant van de lijn zegt. We stappen beide de bus in, en ik kom tegenover haar te zitten.

"Nee, ik moet echt effe vluchten weet je. Daarom mag mijn moeder van niks weten."
(…)
"Nee, echt ik heb er goed over nagedacht, maar ik wil echt niet meer."
(…)
"Ahmed weet ook van niks. Hij mag echt van niks weten hoor! Nee, hij denkt dat ik met een vriendin ga."

Ik frons mijn ogen. Vluchten? Ahmed? Stiekem? Ik luister gespitst mee. Jammer, nu luistert ze vooral. Mijn hersens werken intussen op volle toeren. Wat zou ze bedoelen? Ze wordt natuurlijk niet goed behandelt door haar vriendje, Achmed, en moet nu vluchten. Dat is natuurlijk zo’n player, zo’n loverboy die haar eerst gelokt heeft met dure cadeaus en haar nu in zijn macht heeft. Van die gevallen waarvoor kranten kolommen tekort komen om het leed te beschrijven. Waar NOVA ten minste iedere maand een reportage over heeft.

Mijn hersenspinsels stollen wanneer ze weer begint te praten en de bus mijn bestemming nadert. Ik sta enigszins triomfantelijk op, ik heb immers het telefoongesprek geraden, en loop naar de deur. Dan hoor ik haar zeggen:

"En mijn broertje, Ahmed dus, is nu logeren bij een vriendje van hem."

Binnensmonds vloekend stap ik uit. Ook ik ben dus niet immuun voor vooroordelen.

0 reacties

This site tracked by OneStat.com. Get your own free site tracker.