Columns van Smoel.nl
De redactie spreekt
Door Wim SchluterDe Volkskrant-hoofdredacteur Pieter Broertjes ontvangt mij op een winterse ochtend in december in zijn kantoor. Als hij de deur tussen de rinkelende en tikkende redactieburelen van de krant en zijn warm ingericht kantoor sluit, is het alsof een deken van stilte neerdaalt.
“Nu kunnen we rustig praten”, glimlacht Broertjes. Plots stijgt het geluidsniveau weer; Jan Tromp komt binnen. Op verzoek van Broertjes sluit ook hij de deur weer, waarna de deken van stilte weer z’n vertrouwde plek inneemt. Gedrieën settelen we ons in Broertjes’ zithoek.
“Echte rookstoelen”, constateert Tromp tevreden en zoekt z’n shagbuil. Broertjes protesteert plichtmatig tegen de rooklucht, maar tovert dan toch een asbak tevoorschijn. Tijd voor onthullingen.
“Een kwajongensstreek”, vat het illustere duo hun actie samen. Samen besloten ze, toen het einde van De Prins naderde, aan het werk te gaan. Samen ontdekten ze hoe makkelijk het is om niet-meer bestaande personen dingen te laten zeggen die ze in hun bestaan nooit gezegd konden hebben. En hoe makkelijk het is om de vertrouwde journalistieke vaardigheden te gebruiken voor een naar believen ingevuld verhaal. “Dat hoef ik u, als columnist, toch niet te vertellen”, zweert Tromp samen met de schrijver dezes. “Hoe makkelijk dat is”. En verder gaat het verhaal; hoe ze er nóg een dochter bij verzonnen. Hoe ze moesten lachen om dat zinnetje Trix heeft nix. Hoe Broertjes na een uurtje oefenen al snel de handtekening van De Prins kon natekenen op dat gekopiëerde briefpapier. En hoe ze verrast waren over de eenvoud waarmee Nederland het verhaal van De Prins aanvaardde en hoe de wraak van de RVD uitbleef. Hoe hun verhaal uiteindelijk tot een boek werd.
Bij het vertrek wrijft Broertjes staande bij de inmiddels weer geopende kantoordeur nog wat aarzelend over zijn kin. “Misschien”, aarzelt hij, “misschien moet je dit verhaal nog maar niet publiceren”. Na een korte blik van verstandshouding met Tromp vervolgt hij zijn verhaal. “Misschien moet je dit verhaal pas na onze dood vertellen”. Tromp knikt. “Dat lijkt mij ook beter. En vertel de buitenwereld ook nog maar niet dat ik weer rook”.
-
Archief
- december 2002
- januari 2003
- februari 2003
- maart 2003
- april 2003
- mei 2003
- juni 2003
- juli 2003
- augustus 2003
- september 2003
- oktober 2003
- november 2003
- december 2003
- januari 2004
- februari 2004
- maart 2004
- april 2004
- mei 2004
- juni 2004
- juli 2004
- augustus 2004
- september 2004
- oktober 2004
- november 2004
- december 2004
- januari 2005
- februari 2005
- maart 2005
- april 2005
- mei 2005
- juni 2005
- juli 2005
- augustus 2005
- september 2005
-
Webloggers
-
Lifeloggers
-
Schrijvers
