Columns van Smoel.nl

Een kwestie van perceptie

Door Vincent Wever

In Enter gebeurt niets. De laatste moord is een jaar of dertig geleden gepleegd en dat was ook nog eens door iemand van buiten. Als de brandweer door het dorp rijdt, rijdt menigeen er achteraan. Slechts een keer in de vier jaar staat het dorp op zijn kop tijdens de Enterse Dagen, maar dan heb je het echt gehad.

Enter, het zegt u hoogstwaarschijnlijk niets of anders niet veel. Mij des te meer. Ik ben er opgegroeid namelijk. Onder een warme deken van een protestantse dorpssamenleving die, naarmate ik ouder werd, meer en meer verstikkend werd. Ik kan me herinneren dat ik er op mijn twaalfde al weg wilde. Het heeft nog tien jaar geduurd voordat ik de daad bij het woord voegde.

Toen ik dan eenmaal naar Zwolle kwam, werd ik extra met mijn neus op de feiten gedrukt. Als ik dan in het weekend terug kwam in Enter, merkte ik extra goed hoe rustig en gezapig het er was. Ik had er echt niets anders te doen dan de zaterdageditie van De Twentsche Courant Tubantia van A tot Z door te lezen om vervolgens met mijn enige vriend die ik daar in dat dorp had wonen te gaan verzuchten hoe weinig hier wel niet te doen was. Duizendmaal hebben wij onze ouders vervloekt waarom ze toch dachten dat dit een leuk dorp was om je kinderen te laten opgroeien.

Precies een jaar geleden vertrok ik voor een aantal maanden naar Brussel en merkte ik dat het daar pas allemaal gebeurde! Tweehonderdvijftig internationale organisaties die er hun hoofdzetel hebben, een inwoneraantal tweemaal Amsterdam en altijd wel wat in de binnenstad te doen. Het was een heerlijke tijd en had er dolgraag langer willen blijven. Helaas, de studie moest af en dat speelde zich toch nog echt in Zwolle af.

En dus zit ik hier alweer een aantal maanden in Zwolle. Leuke vrienden, een paar aardige kroegen, maar weet je wat het probleem is? In Zwolle gebeurt niets. Ik wil hier weg. Maar dat zal nog wel een jaar of tien duren.

This site tracked by OneStat.com. Get your own free site tracker.