Columns van Smoel.nl
Wat een man sexy maakt
door Ramon StoppelenburgToen Rod Stewart – een man, erger nog, een man die rondspringt in een Spandex-broek met luipaardprint – in de jaren zeventig de vraag Do ya think I’m sexy? stelde, wist hij het antwoord waarschijnlijk al.
Dat is het vreemde aan mannen: wie we ook zijn en hoe we er ook uitzien, we denken allemaal dat we voortdurend sexy zijn. ’s Morgens vroeg, als we op de bank hangen, als we spinazie tussen onze tanden uit pulken.
Wij zijn adembenemend.
Het heeft niet met ego of misleidende zelfingenomenheid te maken. Het komt gewoon doordat we bij onze geboorte de zelfverzekerdheid hebben meegekregen die nodig is om te denken dat we sexy zijn. En als je erover nadenkt, is dat volkomen logisch.
Vanaf het prille begin der tijden maken mannen jacht op vrouwen en laten vrouwen zich (soms) vangen. Maar als je vanaf dag één weet dat jij degene bent die in verlegenheid wordt gebracht omdat je liefdesverklaring van de hand wordt gewezen, dat jij degene bent die je hart en ziel op een presenteerblaadje aan je basisschoolliefje aanbiedt en dat jij degene bent die door het hiervoor genoemde kreng in je gezicht wordt uitgescholden, dat moet je natuurlijk wel geloven dat je sex op twee benen bent. Het is een overlevingsmechanisme. Zonder dat zou jij (in ieder geval ik) vandaag nog steeds de wonden van die bepaalde afwijzing likken. En dat is het addertje onder het gras, want hoe sexy wij mannen ook denken te zijn, als we vrouwen niet van dit feit kunnen overtuigen staan we in principe in een doodlopende straat.
Ik denk bijvoorbeeld dat mijn beste attributen mijn ogen, mijn schouders en glimlach zijn, maar toen ik mijn vriendin vroeg wat ze sexy aan me vond, was het eerste wat ze noemde mijn bovenbenen! Nu schenk ik nooit aandacht aan mijn bovenbenen (maar werk ik aan mijn ogen, schouders en – oh, de vernedering! – mijn glimlach), dus hoe kan ze die sexy vinden? De pure subtiliteit, willekeur en ondefinieerbaarheid van wat vrouwen sexy vinden is uitermate frustrerend.
Een opinipeiling onder vriendinnen maakten mijn verwarring alleen maar groter. Een goede vriendin vertelde me eens dat ze Russell Crowes vingertoppen in Gladiator aanbad. Een andere vriendin informeerde me dat de geur van de aftershave-love nek van haar vriend haar helemaal gek maakte. Een ander was gefixeerd op een man, alleen om de manier waarop het licht op zijn huid viel de eerste keer dat ze hem zag. De volledige lijst van beroemde mannen die vrouwen sexy vinden is ook verbazingwekkend. Tussen namen als George Clooney en Will Smith staan Danny DeVito, Tony Blair en Bart Simpson. Dergelijke informatie is allemaal heel poëtisch en/of democratisch, maar niet echt praktisch voor mannen die sexiër willen zijn.
Als ik me dus sexy wil voelen, moet ik vergeten wat vrouwen willen, omdat ik er geen flauw idee van heb, en kiezen voor wat ik mooi vind: mijn lichtgroene t-shirt met v-hals, mijn witte linnen broek en – als ik er echt voor ga, baby – mijn stoere zonnebril die mijn vriendin voor me heeft gekocht. Adembenemend? Nou, bijna.
Diep vanbinnen vermoed ik dat het feit dat ik geen flauw benul heb van waarom een vrouw me sexy vind misschien wel de meest sexy sensatie van alles is.
-
Archief
- december 2002
- januari 2003
- februari 2003
- maart 2003
- april 2003
- mei 2003
- juni 2003
- juli 2003
- augustus 2003
- september 2003
- oktober 2003
- november 2003
- december 2003
- januari 2004
- februari 2004
- maart 2004
- april 2004
- mei 2004
- juni 2004
- juli 2004
- augustus 2004
- september 2004
- oktober 2004
- november 2004
- december 2004
- januari 2005
- februari 2005
- maart 2005
- april 2005
- mei 2005
- juni 2005
- juli 2005
- augustus 2005
- september 2005
-
Webloggers
-
Lifeloggers
-
Schrijvers