Columns van Smoel.nl
door Janske Mollen
Soldatenkisten, opgerolde zwarte of donkerblauwe spijkerbroeken, geruite blouses of Lonsdale of Fred Perry-shirts. Rood-wit-blauwe veters, rood-wit-blauwe haarelastiekjes en strakke staarten of vlechten, kale koppen, gemilimeterd hoofdhaar. Hempjes met spaghettibandjes, witte hempjes, felroze hempjes, knalblauwe hempjes, haltertopjes, shirtjes zonder en met mouwen, nethempjes, zwarte shirts met en zonder afbeeldingen. Punkkapsels, gestylde kapsels, slordige kapsel, geverfde haardossen, vettige haren, golvende haren, wuivende haren, wapperende manen, korte kapsels, lange kapsels, vlechten, knotjes, staartjes. Lange broeken, korte broeken, driekwart broeken, opstroopbroeken, aanstroopbroeken, korte rokjes, knielengterokjes, lange wikkelrokken, broeken met openzwaaipijpen, hele korte broekjes en rokjes. Lopend op sandalen, slippers met schelpjes, met bloemetjes, in felle kleuren, op muilen, klompjes, sneakers, gympen, hakken met en zonder spitse neus, nike air max, kisten, plateauzoolschoenen.
Ik heb het allemaal voorbij zien komen de afgelopen dagen, net als de rest van het Nederlandse terrasvolk. Sommigen mochten van mij wel veertien keer voorbij komen, anderen hadden ze beter de onderduikadressen van de hobbykippen kunnen wijzen. Bepaalde kledingstijlen deden me aan nazi’s denken (de gelaatsuitdrukkingen en op mij gerichte blikken overigens ook), andere aan sletten, snollen en sloeries, maar ook aan dandies, patsers, gladjanussen, yuppen, kakkers, alto’s, meelopers, housers, skihutliefhebbers, sportievelingen, sloddervossen, pietje-preciezen.
Maar wat ik weiger ooit te zullen begrijpen of te accepteren is het vanzelfsprekende gemak waarmee een-hoogblonde-hoogstwaarschijnlijk-Randstedelijke-dame-die-op-een-camping-bij-mijn-woonplaats-verblijft zonder scrupules in een net iets te korte spijkerbroek en een bikinitopje door het centrum fietst. We hebben geen gemeentelijk zwembad – hoewel de bevolking in het verleden er ooit geld voor inzamelde wat op miraculeuze en bijna katholiek aandoende wijze spontaan verdween – en het campingzwembad was de dame in kwestie al ruimschoots gepasseerd, dus wat bezielde haar?
Het was de overmoed van een toeriste met denigrerende gevoelens voor de locals, de provinciaaltjes in het pittoreske, maar oh zo plattelandsdorpje.
Blijf dan weg!
-
Archief
- december 2002
- januari 2003
- februari 2003
- maart 2003
- april 2003
- mei 2003
- juni 2003
- juli 2003
- augustus 2003
- september 2003
- oktober 2003
- november 2003
- december 2003
- januari 2004
- februari 2004
- maart 2004
- april 2004
- mei 2004
- juni 2004
- juli 2004
- augustus 2004
- september 2004
- oktober 2004
- november 2004
- december 2004
- januari 2005
- februari 2005
- maart 2005
- april 2005
- mei 2005
- juni 2005
- juli 2005
- augustus 2005
- september 2005
-
Webloggers
-
Lifeloggers
-
Schrijvers
