Columns van Smoel.nl
door Ramon Stoppelenburg
Waarom ik er nooit vaker kwam was slechts een raadsel voor een slecht excuus.
Onlangs maakte ik weer die lange reis. Het was warm, zo warm dat maandenoude etensresten zichzelf in de voegen van het trottoir hadden genesteld. Ik heb het niet over de geuren die vrijkwamen.
In drukke smalle straatjes spraken jonge lolitas een taal waarvan ik weet dat ik er enkel dertig woorden van zou kunnen verstaan. Rondbuikige uitbaters stonden buiten hun restaurants van een rookpauze te genieten en toeristen keken hun ogen uit op de souvenirs die in de winkels naast ieder restaurant tentoongesteld waren. Drie man politie rende door de winkelstraat en dook een steeg in. Een zwarte man op de hoek vond het grappig en slaat zich op zijn benen van het lachen. Van dichtbij blijkt hij zwaar onder de invloed van drugs of drank. Waarschijnlijk had hij het politie-trio nieteens opgemerkt.
Ik geniet van steden waarbij de inwoners een kleur van de cultuur tonen, waar het niet altijd gaat om de geschiedenis of de bijzondere architectuur, zoals Barcelona. Of Rotterdam. Dit is een stad dat het allemaal al heeft en waar het niemand verder iets kan schelen. Zolang die toeristen maar komen met hun stadsgids in de ene hand en de portomonnee in de andere.
Na een slentering door de winkelstraten was het nog steeds te vroeg. Half één. Ik had nog een half uur om op mijn afspraak te verschijnen en besloot om de tijd te doden op een terras van een kleine bruine kroeg.
Een muzikant liep langs het terras en probeerde met zijn levensliederen enkele euros te verdienen. Er schoof een dame voor mij langs. Ze negeerde zichtbaar de muzikant en boog zich over een stapel papieren zodra ze aan een tafeltje zat. Ik herkende de woorden op het papier en zag verschillende logo's. Ik zag mezelf. Uitvergroot. Uitgeprint. Ze las stukken tekst en bladerde verder. Ik ken haar.
Een half uur later zat ik met haar zakenpartner in een met boeken volgepropt kantoor aan een gracht in dit prachtige Amsterdam. Ik hoorde verhalen aan over hun werk, hun auteurs, hun boeken en hun prachtige marketingstrategien. Mooie verhalen, mooie auteurs en mooie boeken.
Ze willen mijn boek uitgeven. In de kamer naast ons hoorde ik Jules Deelder zijn excuses kreunen voor een gemiste deadline. Zwijgzaam staarde ik uit het raam. Buiten gleed een rondvaartboot voorbij. Iemand begon heel mooi te zingen.
-
Archief
- december 2002
- januari 2003
- februari 2003
- maart 2003
- april 2003
- mei 2003
- juni 2003
- juli 2003
- augustus 2003
- september 2003
- oktober 2003
- november 2003
- december 2003
- januari 2004
- februari 2004
- maart 2004
- april 2004
- mei 2004
- juni 2004
- juli 2004
- augustus 2004
- september 2004
- oktober 2004
- november 2004
- december 2004
- januari 2005
- februari 2005
- maart 2005
- april 2005
- mei 2005
- juni 2005
- juli 2005
- augustus 2005
- september 2005
-
Webloggers
-
Lifeloggers
-
Schrijvers
