Columns van Smoel.nl

Rook!
door Wilbert Pot


Het is vroeg in de ochtend. Ik fiets als een razende jakhals door een zware regenbui naar het station. Na mijn fiets onhandig in een rek te hebben gegooid, ren ik het perron op. Gelukkig de trein staat er nog. Het fluitsignaal klinkt en de deuren sluiten net achter mij.

Mijn ogen dwalen door de trein, op zoek naar een zitplaats op bij te komen van mijn fietsavontuur. Een mooie, groene zitplaats lacht in een van de coupés mij tegemoet. Ik neem plaats en na 5 minuten valt mij een onaangename geur op: Rook! Mijn nog slapende brein associeert rook met vuur. Steken de rebellen van FNV bondgenoten nu ook al treinen in de brand?

Ik speur in mijn omgeving en ik zie een vrij forse vrouw aan haar sigaret lurken met een gezicht alsof ze niet alleen door haar rookwaar bevredigd wordt. Ik zit in de rookcoupé! De rest van het verslaafde volk wordt aangestoken door het gekreun van de vrouw en het geluid van beginnend genot overstemt zo wat de cadans van de trein. Onderzoekend kijk ik in de aangrenzende coupés, waar drommen mensen angstvallig kijken naar het rookhol. De enige rookcoupé in deze trein. Ik twijfel of ik mijn zitplek wil opgeven voor een frisse leefomgeving.

Ik besluit te blijven zitten en de wagon komt blauw te staan. De vrouw bereikt bijna haar climax en de rookorgie is bijna tot een absoluut hoogtepunt gekomen, zich uitend in een dikke, witte rookwolk. Net voordat mijn adem wordt afgesneden, sping ik vanuit stilstand op de plaats van bestemming de trein uit, de frisse kille ochtenddauw tegemoet: zuurstof! Snakkend naar adem, heb ik een enorm gevoel van medelijden. Want wat gebeurt er met onze rokende treingenoten als de treinen definitief rookvrij worden?

0 reacties

This site tracked by OneStat.com. Get your own free site tracker.