Columns van Smoel.nl

Nummers
door Janske Mollen


Een studente sprak me laatst aan in de Zwolse studentensociëteit: “Weet je waar jij nu eens een column over moet schrijven?” Tegensputteren was er niet bij, deze dame had haar zinnen op mij als megafoon gezet. “Over dat we steeds vaker een nummer worden”, stuiterde ze verder. “Nu willen ze weer dat we in de zorg allemaal een nummer krijgen. Dat hebben ze op Windesheim ook al met ons gedaan!”

Ik worstelde weliswaar nog met het vinden van een geschikt onderwerp voor een column, maar de verwording van de mens als individu tot nummer? Ik ben Harry Mulisch niet.

Ik dacht aan vier zelfmoordaanslagen in Turkije, aan ettelijke bomaanslagen in Irak, aan duizenden Nederlandse militairen in risicogebieden.
Ik huiverde bij de gedachten aan één meisje dat voor de camera verkracht werd, aan één meisje dat vermoord en verbrand is, aan één weirdo met een mes op zoek op zoek naar Balkenende.

Ik dacht aan het geëmmer over satire en het koningshuis, over het oeverloze mee-coachen van het Nederlands elftal door media en bevolking in talkshows, straat-enquetes en in publicaties, over het geneuzel van de publieke omroepen wat hun bestedingen betreft.
Ik dacht aan bezuinigingen in de zorg waardoor onze voorouders een dag gedwongen in pyama in bed moeten verblijven, ik herinnerde me een noodkreet van oncologen die menen dat patiënten worden afgescheept met goedkopere, kwalitatief mindere medicijnen.

Ik ergerde me aan het kip-ei-praten van Bush, Blair, Al-Qa’ida over wie nu wie bestreedt en dacht aan al die mensen die door dit machtspelletje het onderspit delven.
Ik maakte me kwaad over miljoenen euro’s voor de beveiliging van de Amerikaanse president, over de ‘oeps-nou-heb-ik-toch-per-ongeluk-een-handtekening-onder-een-voorlopig-koopcontract-voor-een-pand-van-37-miljoen-voor-een-justitiële-afdeling-gezet’-ambtenaar.

Laat ik het toch maar niet over de verwording van de mens tot nummer hebben.

0 reacties

This site tracked by OneStat.com. Get your own free site tracker.