Columns van Smoel.nl

Scooterterroristen
door Janske Mollen

Wat is dat toch met de zomer en scooters en brommers? Zo gauw een zonnestraaltje doorbreekt, worden die non-voertuigen uit hun stalling getrokken en startklaar gezet. Om met een bijna dodelijke rotgang door de straten, stegen en over de pleinen van Zwolle te racen.

Luid toeterend en geirriteerd kabaal makend op de momenten dat een voetganger – een van angst verstijfde bejaarde of een niet oplettende huisvrouw – het waagt zich op de niet te voorspellen route van de onheilsrijder te bevinden.

Dus daar zit je dan, als levensgenietende terraszitter in het Zwolse centrum. Rustig keuvelend met mede-zomeraanbidders. Drankje erbij, peukje in de aanslag.

Tot zo’n onruststoker het citroentje uit je glas dendert en met een rotvaart net niet die man van zijn sokken rijdt en luid piepend tot stilstand komt. Het lawaai vermindert en even denk je weer aan rust en vang je een glimp op van Zuidfranse of Spaanse binnenlandse plaatsjes met zonovergoten pleinen en zinderende terrasmiddagen.

Maar nee. De scooteraar heeft zijn gevaarte niet uitgezet, maar laat hem nog een kwartier sputterend brandstof verbranden. Vijfennegentig decibel zou het geluid van de binnenstad-terroristen meten. Evenveel als een F16 op 600 meter hoogte.

Wat zou ik op die momenten graag de scooteraar de hete uitlaat van zijn brommer in zijn mond laten steken en eens flink gas geven. Want je rijdt op zo’n ding of je zet hem stil. En uit.

Dood aan de brommerterreur, lang leve de zomerse terrasrust.

This site tracked by OneStat.com. Get your own free site tracker.