Columns van Smoel.nl

Spijt
door Janske Mollen

Ik kijk soms terug in mijn persoonlijke archieven vol foto’s, kaarten, artikelen en andere herinneringen. Om te weten hoe dingen waren, om eens te herinneren wat ik met mijn leven heb gedaan of om gewoon even lekker weg te dromen en een beetje te mijmeren over toen en nu.

Zo kwam ik laatst in een vergeten lade vol brieven, rotzooi en bewaarsels een grote envelop tegen. Kaarten van verjaardagen, foto’s en kaarten vol afstudeermomenten, hartenkreten en brieven van mijn beste vriendinnen rolden over elkaar heen uit de envelop. En ineens zat ik weer op de redactie van het Eindhovens Dagblad in Helmond. Waar mijn toenmalige collega’s de dagen doorkwamen met kantoorhumor over ene Zaagmans (die kwam altijd de week doormidden zagen) tussen het tikken van het nieuws van de dag door. Een afscheidskaart vol weemoed en voorzichtige beloften.

Ik bevond me weer even op mijn kamertje bij mijn ouders waar ik me koesterde in de liefdevolle brieven van mijn vriendinnen in een moeilijke periode. En ik stond nog een keer in het middelpunt van de belangstelling bij mijn afstuderen en het praatje dat Vriendin namens mijn andere Vriendinnen hield.

Rekeningen die opliepen tot dwangbevellen schudden me weer even terug in de realiteit en met een moedeloos gebaar schoof ik alles terug in de envelop.

Voorbij is voorbij. Terugkijken moet je niet te lang doen. Doorgaan vanaf het punt waar je staat en er het beste van maken. Zonder spijt en een hopeloos smachten.

Ik schrijf het op en lees het na, maar moet erkennen dat ik zelf ook ooit moeite heb met doorgaan. Doorgaan betekent ook omgaan met alle ongemakken die je in het verleden hebt veroorzaakt. En dan heb ik soms wel ooit spijt. Van mijn laksheid, mijn naieve enthousiasme en mijn kleine-meisjes-wat-is-de-wereld-mooi-en-ongerept. Lulkoek. De wereld is hard en de stoeprand nog harder. Kwestie van niet vallen dus. En als ik val, raapt iemand me vast wel op. Toch?

This site tracked by OneStat.com. Get your own free site tracker.